Ik zie twee soorten Agile coaches vaak misgaan, op tegenovergestelde manieren.
De ene groep komt uit een management- of business-achtergrond. Die praat moeiteloos mee met de directie. Maar onbewust schuift die groep steeds dichter naar het management toe. Het team wordt de partij die moet veranderen.
De andere groep komt uit een zachtere hoek. Die bouwt een muur om het team heen. Alle problemen worden vertaald naar "de organisatie moet eerst veranderen." Nobel bedoeld, maar het management voelt zich er niet door gehoord.
Beide groepen weten meestal wel dat de andere kant ook mee moet. Ze durven het alleen niet uit te voeren, want het is ongemakkelijk om tegen je eigen stroming in te gaan.
De gulden middenweg zit ertussen. Niet eerst boven overtuigen en dan onder, of andersom. Beide lagen tegelijk laten praten, parallel, en zodra je een raakvlak vindt, dat naar elkaar toebrengen.
Dat vraagt een coach die zowel de taal van het management spreekt als de taal van het team voelt.