Als ik als externe Scrum Master ergens binnenkwam, wist ik binnen een week wat er speelde.
Het team was overwerkt. Niet omdat ze te veel werk hadden, maar omdat één persoon twee rollen vervulde. Developer én Scrum Master. De output van beide rollen was minder dan één FTE waard.
Maar het werd erger.
Die developer had meer verantwoordelijkheid dan de rest. Meer macht. Dingen werden niet meer hardop gezegd. Spanning bleef liggen. De retro werd een formaliteit.
Tegen de tijd dat ik binnenkwam was het geen productiviteitsprobleem meer. Het was een teamprobleem.
De eerste weken ruimde ik puin. Pas daarna kon een team weer presteren.
Die inefficiëntie kost bakken met geld. En werkt burnouts in de hand.
Een Scrum Master is geen luxe. Het is risicomanagement.